صابر گوگانی کلینیک ارتودنسی دکتر گوگانی 021-88682747 [email protected]

کلینیک ارتودنسی دکتر گوگانی، متخصص ارتودنسی در آبادان و تهران

امروز: دوشنبه, 07 فروردين 1396

برای جستجو در مطالب سایت ( به خصوص گالری ) کافی است مشکلی که در مورد آن سوال دارید را بنویسید!   (مثلا: برجستگی دندان ها > هرجا سخنی از برجستگی دندان ها باشد را نشان می دهد)

همینطور می توانید مشکلات متعدد مورد نظر خود را کنار هم (البنه با فاصله) بنویسید. (مثلا : برحستگی نامرتبی )

اگر می خواهید روی کلمه ای تاکید کنید، آن را داخل " " بگذارید. (مثلا: برجستگی  نامرتبی  سیستم "دیمون" > اول نتایجی که دیمون در  آن ها موجود است را نشان می دهد)

اندر حکایت انجام درمان ارتودنسی در درمانگاه های دندانپزشکی!


ارتودنسی در درمانگاه
 
انجام ارتودنسی در درمانگاه (کلینیک) های دندانپزشکی حکایتی است شنیدنی! مطالبی که خواهید خواند بر اساس داستان های واقعی نوشته شده است !
کلینیک هایی که توسط یک یا چند متخصص مشخص و ثابت اداره می شوند داستان جداگانه ای دارند. در اصل در این موارد فرد یا افراد نام مطب خود را کلینیک گذاشته اند که در مورد مطب هایی که بیش از یک یونیت دندانپزشکی دارند روشی مرسوم می باشد.
اما درمانگاه هاو کلینیک های چند منظوره که درون آنها ارتودنتیست هایی به شکل قراردادی اقدام به همکاری و ارایه خدمات می نمایند تفاوتهایی دارند و وقتی در چنین درمانگاه ها (کلینیک) های دندانپزشکی (عمومی یا تخصصی) ارتودنسی را آغاز می کنید سیر وقایع ممکن است شما را به سمت سرنوشت های مختلف هدایت کند!
 
وضعیت اول
بیمار برای مشاوره مراجعه کرده است. به محض اینکه براکت های روی دندانها رو دیدم به وی گفتم: "شماکه ارتودنسی رو قبلاً شروع کردی؟ براچی اومدی پیش من؟".
بیمار پاسخ داد:"دکتر خیلی نگران و مرددم، اومدم راهنمایی بگیرم....".
داستان از این قرار بود که درمان ارتودنسی بیمار حدود یک سال قبل توسط یک همکار در کلینیک دندانپزشکی در شهرستان آغاز شده بود: با وعده اینکه درمان کوتاه مدت است و درحدود  ٦ ماه به نتیجه دلخواه می‌رسد. اما ارتودنتیست درمیانه درمان همکاری با کلینیک را قطع کرده بود (به علت تغییر شهر محل زندگی) و ادامه کار را به همکاردیگری سپرده بود. همکار جدید ظاهراً کاملاً توسط همکار قبلی تأیید شده بود ولی در واقع، او نظر ارتودنتیست قبلی را قبول نداشت و به بیمار کشیدن دندان برای ارتودنسی را توصیه کرده بود! در معاینه مشخص بود که نیازی به کشیدن دندان به هدف ارتودنسی وجود ندارد. باوجود این که نمی‌شد از دقت بیمار در بیان وقایع اطمینان قطعی داشت، دو نکته قابل تأمل بود: اول اینکه، ارتودنتیست اول به شهری با فاصله حدود ٢٠٠ کیلومتر و نه خیلی دور جابجا شده بود و واقعاً مراجعه برای تکمیل درمان بیماران کار سختی نبود و دوم اینکه، باتوجه به مدارک قبل از درمان واقعاً نیازی به کشیدن دندان وجود نداشت و با توجه به مراجعه مرتب بيمار (طبق کپی پرونده) طولانی شدن درمان به نظر غیر منطقی می‌رسید. در نهایت به بیمار توصیه کردم به ارتودنتیست اولیه خود مراجعه کند و با او مشاوره و از او کسب تکلیف کند.
 
وضعیت دوم:
یک ارتودنتیست با ارائه مدارک و عقد قرارداد با کلینیک‌های زنجیره‌ای وابسته به یک نهاد دولتی شروع به همکاری کرده بود. تعداد زیادی از مراجعین تحت درمان ارتودنسی قرار گرفته بودند و درمان کسری از این مراجعین به اتمام رسیده بود. باوجود اینکه مدیران ارشد این مجموعه خود دندانپزشک بودند و می‌توانستند بر کیفیت درمان‌های ارائه شده نظارت داشته باشند، چنین نظارتی اعمال نشده بود. در نهایت ارتودنتیست مذکور به طرز عجیب و باور نکردنی ناپدید شده بود و تعداد زیادی از بیماران بلاتکلیف مانده بودند. باوجود اینکه دربین مدیران ارشد این نهاد ارتودنتیست هم وجود داشت، ادامه درمان این بیماران به مدت چندین ماه (بالع بر ٦ ماه) به تعویق افتاده بود و ادامه درمان حدود ١/٣ این افراد انجام نشده بود. در این مدت، یک بار از یک دستیار تخصصی درخواست شده بود ادامه کار را به عهده گیرد ولی شرایط خاص درمانی و فشار روانی باعث شده بود این کار هم ناتمام بماند.
بیماران از نظر پیگیری قانونی هم دچار مشکل بودند چون نمی‌دانستند به ارتودنتيست ناپديد شده بايد معترض باشند؟ يا به كلينيك به ظاهر معتبری كه با عقد قرار داد به او اجازه كار داده بود و با عدم نظارت كافی اين فرصت را در اختيار او گذاشته بود كه به مراجعينی كه به نام كلينيك اعتماد كرده اند، صدمات گاها جبران ناپذير بزند!
در بررسي هاي آتی مشخص شد كه حتي كساني كه درمان شان به اتمام رسيده بود و مشكلي احساس نمي كردند، درواقع درمان نادرستی دريافت كرده بودند و خود خبر نداشتند! در مورد تعداد زيادی از بيماران، دستور كشيدن دندان داده شده بود كه اصلا نبايد اين كار انجام می شد و اكنون بيمار براي درمان مناسب حتي مجبور بود مسير را برگردد و فضاي دندان كشيده شده باز شود و دندان مصنوعي (پروتز) در محل گذاشته شود.
حال انگشت اتهام را به سوي چه كسي بايد گرفت؟ بيماري كه اعتماد كرده؟ ارتودنتيست بي مسووليت و كم توان؟ مديريت بي مسووليت و بدون نظارت در کلینیک ظاهرا تخصصی؟
 
وضعیت سوم:
با اصرار زياد و دادن قول های فراوان مساعدت در مورد تعديل شرايط و حذف يا جبران كسورات و ... از من خواسته شد ادامه درمان اين بيماران با مشكلات گاها لاينحل را به عهده گيرم. قراردادي بسته شد كه از همان ماه اول عهد شكنی از سوي كلينيك در مورد قرار داد آغاز شد. هربار كه نقايص و خواست ها را با سيستم مديريت مطرح كردم، به جاي اقدام فوری، زمان زيادی صرف طی سلسله مراتب مديريتی مي شد و در نهايت يا جوابی داده نمي شد و يا جواب هاي ناقص داده مي شد. بدون دريافت يك ريال (علي رغم قرار داد فی مابين و قول های داده شده که براساس آنها بايد دستمزد هر ماه محاسبه شده و حداكثر تا پايان ماه بعد پرداخت مي شد) درمان را ٦ ماه ادامه دادم و در اين بين با صرف هزينه نسبتا زيادي از جانب شخص خودم به خريد وسايل و مواد لازم براي ادامه درمان بيماران اقدام نمودم. خوشبختانه وضعيت در اغلب بيماران كنترل شد و مشكل تعدادی نيز كاملا برطرف شد و به عبارتی قطار از خط خارج شده دوباره روی ريل بازگردانده شد. درنهايت جلسه اي تشكيل شد و مقرر شد مبلغي عادلانه براي درمان بيماران (تا هرزمان كه لازم باشد) محاسبه شود و يكجا پرداخت شود تا به اين ترتيب قسمتي از مشكلات مربوط به نقص تعرفه ها جبران شده باشد. ولی در نهایت نه به وعده های ثبت شده در خلاصه صورت جلسه به درستي از سوی مدیریت عمل شد و نه به وعده های شفاهی داده شد در پايان جلسه.
بالاخره بعد از بالغ بر ٦ ماه ( از حدود ٩٤/٣/٢٦ تا حدود ٩٤/١٠/١٠) ، علي رغم ارايه خدمات كامل و صرف هزينه های زياد، بدون اينكه ريالی دريافت كرده باشم مجبور به قطع همكاري شدم وگرنه بايد درازاي مبلغ تحميل شده، همین بيگاری را بايد به مدت حداقل ١/٥ سال ادامه مي دادم!
 
واما نتيجه گيری:
ارتودنسي درماني است بلند مدت كه بايد هم ارتودنتيست در انجام درست آن توانايي و تعهد داشته باشد و هم بيمار در مراجعه و رعايت دستورات و پرداخت هزينه درمان تعهد مناسب داشته باشد تا درمان به بهترين نتيجه ممكن برسد.
متاسفانه درمان در كلينيك ها فاكتورهاي مداخله كننده بيشتری را مطرح مي كند: تعرفه های نسبتا كمتر در كلينيك ها، اعمال كسورات و فرانشيز از همين تعرفه كم، مداخله های سيستم مديريت كلينيك ( كه معمولا بيشتر به فكر منافع كلينيك هستند تا نفع بيمار و ارتودنتيست)و ... همه باعث می شوند ارتودنتیست با میل و رغبت کمتری کار کند و کیفیت فدای کمیت شود!
زمان نسبتا طولانی درمان ارتودنسی زمينه اي ايجاد مي كند كه تغييرات زيادی در اين مدت در زندگي بيمار و ارتودنتيست و يا كادر مديريت كلينيك ها ايجاد شود و اين تغييرات حتما اثر خود را بر كورس درمان ارتودنتيست خواهند گذاشت.
مجموع اين عوامل باعث مي شود كه كمتر ارتودنتيستی بخواهد و يا بتواند در كلينيك ها به درماني با حداكثر توان خود بپردازد و حداكثر راندمان را داشته باشد. زيرا متاسفانه اغلب همكاران به كار در كلينيك به ديد يك دوران كاري موقت و گذرا نگاه مي كنند و اجحافي كه در حق ارتودنتيست ها در كلينيك ها وارد مي شود، خود به دلسردی بيشتر ارتودنتيست ها براي ارايه بهترين خود در كلينيك دامن مي زند.
 
بنابراين:
اگرچه وضعیت آخر ای هم ممکن است دیده شود: یعنی کم نیستند کسانی که درمان ارتودنسی قابل قبولی در درمانگاه هاگرفته اند.
اما برخلاف بسياري از خدمات دندانپزشكي (اغلب آنها) که به خوبي قابل ارايه در كلينيك ها هستند، خدماتي مثل ارتودنسی كه مسووليت پذيری بيشتر و بلندمدت تری  از سوي "بيمار-ارتودنتيست-مديريت كلينيك" را مي طلبند خیلی احتمال دارد كه به خوبی ارايه نشود و يا دستخوش تغييرات شوند. بايد خيلي خوش شانس باشید و يا در انتخاب كلينيك و اعتماد به آن دقيق باشيد كه در كلينيك خوب اقدام به درمان ارتودنسي كنيد و زير دست يك ارتودنتيست خوب قرار بگيريد وگرنه ...!

اضافه کردن نظر

حقوق معنوی متعلق به

دکتر صابر گوگانی متخصص ارتودنسی

می باشد ©1394
ویرایشگر سایت : شرکت تجارتکده دیبا